Dieta na zaparcia

By : | 0 Comments | On : Kwiecień 18, 2012 | Category : Choroby, Diety, Zdrowie

Uporczywe, nawykowe zaparcia należą do najczęstszych zaburzeń przewodu pokarmowego – zdaniem lekarzy, cierpi na nie ponad połowa kobiet i przynajmniej 25% mężczyzn. Tej nieprzyjemnej i utrudniającej życie dolegliwości towarzyszą najczęściej takie objawy, jak wzdęcia, niesmak w ustach, odbijania, tępe bóle w jamie brzusznej, bóle głowy, brak apetytu oraz zbite, twarde, pofragmentowane stolce.

Mimo iż zaparcia same w sobie nie są chorobą, często stanowią pierwszy objaw wielu groźnych schorzeń przewodu pokarmowego lub nawet zaburzeń ogólnoustrojowych. Mogą być również przyczyną żylaków odbytu, hemoroidów, owrzodzeń lub uchyłków jelita, a nawet – nowotworów jelita grubego. Ponadto osoby cierpiące na zaparcia mają zwykle problemy z utrzymaniem prawidłowej masy ciała, dlatego likwidacja zaparć jest ważnym elementem każdej diety.

Najczęstszą podłożem nawykowych zaparć jest siedzący tryb życia oraz złe nawyki żywieniowe. Oprócz tego zaparcia może wywołać przewlekły stres, tłumienie uczucia parcia na stolec, zaburzenia metaboliczne oraz hormonalne, niektóre leki, palenie tytoniu, a także – nadużywanie środków przeczyszczających (prowadzące do zespołu jelita leniwego).

Jak poradzić sobie z nawykowymi zaparciami?

Chyba najgorszym z możliwych pomysłów jest stosowanie chemicznych środków przeczyszczających., które działają drażniąco na ścianki jelita i wywołują wiele efektów ubocznych. Ciut łagodniej dietetycy oceniają przeczyszczające mieszanki ziołowe, jednak i one – po dłuższym stosowaniu – upośledzają czynność jelit i często prowadzą do zwolnienia perystaltyki (to zaś sprawia, iż po ich odstawieniu problemy z zaparciami natychmiast wracają).

Tak naprawdę jedyną skuteczną metodą walki z uporczywymi zaparciami jest przejście na prawidłowo zbilansowaną dietę oraz wyeliminowanie nieprawidłowych nawyków żywieniowych (takich jak jedzenie w pośpiechu, nocne podjadanie, łykanie zbyt dużych kęsów itp.).

Warto w tym miejscu przypomnieć, iż do powstawania zaparć przyczynia się wysoka zawartość tłuszczów w pokarmach, niskie spożycie błonnika pokarmowego, zbyt wiele węglowodanów prostych w pożywieniu, wreszcie niskie spożycie energii. Należy również z naciskiem podkreślić, iż likwidacja chronicznych zaparć wymaga od nas pewnej cierpliwości – nawet po radykalnej zmianie diety organizm potrzebuje nieco czasu, aby usprawnić pracę jelit. Tymczasem wiele osób – zniechęconych brakiem rezultatów – sięga po różne sposoby walki z zaparciami, korzystając z porad, od których aż się roi na internetowych forach.  Jest faktem, iż tradycyjne metody zwalczania zaparć (np. picie wywaru z siemienia lnianego, suszonych śliwek lub soku z kiszonej kapusty) bywają w większości przypadków skuteczne. Niemniej najlepsze i długotrwałe efekty przynosi prawidłowo zbilansowana dieta.

Zalecane produkty

Produktami, które mogą zapobiegać zaparciom, są produkty zbożowe o charakterze pełnoziarnistym, warzywa i owoce (spożywane ze skórką), pieczone ziemniaki, niesłodzone soki, nektary oraz woda. Jadłospis warto uzupełnić również o niskotłuszczowe twarogi, chude mięso, jogurty, kwaśne mleko, ciemne chleby, rośliny strączkowe, niełuskany ryż, kasze, suszone owoce: jabłka, figi, morele, rodzynki oraz śliwki (w małych ilościach, gdyż są bardzo kaloryczne), wreszcie otręby pszenne oraz żytnie. Ponadto należy codziennie wypijać co najmniej 2 litry płynów (dietetycy zalecają wody mineralne i herbatki ziołowe przy równoczesnym ograniczeniu ilości kawy, mocnej herbaty oraz alkoholu).

Czego unikać - jasnego pieczywa, fast foodów, tłustych mięs i wędlin, tłustych żółtych serów, nadmiaru słodyczy (zwłaszcza czekolady).

Rola błonnika

Trudno nie dostrzec, iż najistotniejszą rolę w zwalczaniu zaparć odgrywają pokarmy bogate w błonnik. Według lekarzy codzienna podaż tego składnika powinna wynosić minimum 20 gramów na dobę (dla osób w starszym wieku – powyżej 25). Warto jednak w tym miejscu zaznaczyć, iż ilość błonnika w diecie należy zwiększać stopniowo – zbyt radykalna zmiana jadłospisu może prowadzić do wzdęć, zgagi, a nawet silnych pobolewań brzucha. Trzeba również pamiętać, iż błonnik spożywany w dużych ilościach jest niewskazany dla osób cierpiących na chorobę wrzodową żołądka lub dwunastnicy, nieswoiste zapalenia jelit, stany zapalne błony śluzowej żołądka, anemię oraz niedobory białka i witamin.

Incoming search terms:

  • jak poradzić sobie ze wzdęciami i zaparciami przy drażliwość jelita

Napisz komentarz